Geschiedenis · sinds 1806
Ruim 200 jaar Oost-Friese geschiedenis
Een kroniek
Een hof die veel heeft meegemaakt.
Gebouwd door een welgestelde boerenfamilie, generaties lang bewerkt, bedreigd door de grote stormvloed, bijna verloren - en behoedzaam gered. Dat is de geschiedenis van de Gulfhof in de Westerburer Polder.
- 1806
De hof wordt gebouwd
De familie Kankena bouwt een van haar zeven Gulfhoven in de Westerburer Polder - inclusief het kookhuis, dat er nog altijd staat.
- rond 1860
De grote schuur
Een tweede schuur van 700 m² komt erbij.
- 1890
Familie Deterts
De Kankena's verpachten de hof - generaties lang is het de woon- en werkplek van de familie Deterts.
- 1962
De stormvloed
In de nacht van 13 februari loopt de polder vol water - de dijk houdt stand.
- 2003
Afscheid
Karl Deterts verlaat de hof vanwege zijn leeftijd; daarna vervalt ze zienderogen.
- 2012
Een nieuw begin
Wij kopen de hof - na drie jaar voorbereiding begint in juli 2015 de restauratie.
- 2016
Weer tot leven gewekt
Na twaalf maanden bouwen trekken die zomer de eerste gasten erin.
1806 - 2003
Een hof voor generaties
In het begin van de 19e eeuw bouwde de welgestelde familie Kankena zeven Gulfhoven aan de Noordzeekust. Een daarvan was de hof in de Westerburer Polder, gebouwd in 1806. Het kookhuis dat er nu nog staat, hoorde toen al bij het complex. Ruim 80 jaar werd de hof beheerd door de familie die haar bouwde; rond 1860 kwam er een schuur van 700 m² bij.
In 1890 verlieten de Kankena's de hof en verpachtten haar aan de familie Deterts. De Gulfhof was generaties lang hun woon- en werkplek, tot vrijgezel Karl Deterts haar in 2003 vanwege zijn leeftijd moest verlaten. Er volgden nog twee pachters, maar onder hen verviel de verouderde hof razendsnel tot een ruïne. In 2012 konden wij haar uiteindelijk kopen.
13 februari 1962
De nacht dat het water kwam
Het is 13 februari 1962. Vanuit Groenland trekt een stormdepressie op die de scheepvaart op de Noordzee stillegt en de kust met een zware stormvloed bedreigt. Het nachtelijke hoogwater bij de Westerburer Polder komt 3 tot 3,5 meter hoger dan normaal; tegen de avond staat het water al halverwege de dijk. Vanaf acht uur 's avonds slaat het over de dijk en zoekt men veiligheid op de naburige boerderij. Een spannende nacht breekt aan. De dijk houdt stand, maar door de vele zwakke plekken loopt de polder tot een meter hoog vol water.
Toen de storm afnam, werd de volle omvang van de ramp zichtbaar.
Het achterste deel van de hof werd zwaar getroffen. Honderden dakpannen waaiden weg, de geveltop van de schuur moest opnieuw worden opgemetseld. Al het vee moest naar naburige boerderijen worden gebracht en kon pas dagen later terug. Het vele zoute water had de sloten en velden verzilt, zodat er geen drinkwater voor de dieren was.
„Het water stond tot onze knieën. De wind duwde ons de ene kant op, het water de andere. Was de dijk gebroken, dan waren we jammerlijk verdronken.“
Karl Deterts, toen 22 jaar oud
„Toen het water wegtrok, vonden we ontelbare dode regenwormen. Het zoute water was de oorzaak. Ook de bodem was dood. Het duurde jaren voor hij weer bruikbaar was. Door het zout van de Noordzee veranderde ook het grasland. Zelfs de koeien kregen stofwisselingsproblemen. Na de volgende inzaai moesten we 55 ton gips strooien. Dat waren de gevolgen van één nacht.“
2011 - 2016
Van ruïne tot pronkstuk
Nadat de laatste pachter in 2011 vertrok, verviel de hof razendsnel tot een ruïne. Een jaar later konden wij haar kopen, en nadat de planning en vergunningen nog eens drie jaar in beslag hadden genomen, begon in juli 2015 de restauratie. De tweede schuur was niet meer te redden en moest helaas worden afgebroken. Het hoofdgebouw bleek er beter aan toe dan aanvankelijk gedacht. Bij de restauratie stond het behoud van het karakter van het oude metselwerk voorop.
Zo kregen de raamopeningen hun oorspronkelijke formaat terug, werden de voegen uitgeslepen en opnieuw gevoegd met historisch juiste schelpkalk, werden de blokkozijnen nagemaakt naar een schuifelement dat op zolder werd gevonden en werd al het metselwerk uitgevoerd met stenen uit de gesloopte binnenmuren. Na een turbulente bouwperiode van twaalf maanden, met veel regen en deels verwachte, deels onverwachte uitdagingen, werd de ruïne een pronkstuk op een unieke plek direct aan de dijk. De verhuur startte in de zomer van 2016.
